Τετάρτη, 21 Απριλίου 2010

Ανοίγω το συρτάρι του μυαλού μου...κι αρχίζω να ξετυλίγω τις σκέψεις μου...

Το γράψιμο...η μόνη μου διέξοδος το ηρεμιστικό του μυαλου μου
Θα το παρομοίαζα μ' ένα κουτί γεμάτο με χιλιάδες μισάνοιχτα γράμματα
Σας τα παραθέτω, περνάνε απο μπροστά όλες μου τις στιγμές
και βάφεται το παρόν με όμορφα χρώματα
πότε έντονα, πότε μουντά, πότε μελαγχολικά...
Οι θύμισες εξιστορούν κάθε φορά τις ευαίσθητες χορδές...
δημιουργούν μια μελωδία που την ακούω πάντα με την ίδια ευχαρίστηση
Τι κι αν...τα πράγματα δεν έρχονται όπως τα περιμένουμε
η αναμονή κάθε φορά αξίζει τον κόπο...

1 σχόλιο:

  1. Στο αφιερώνω...
    http://www.youtube.com/watch?v=Hd1JyKtWtBA&feature=related

    Εύχομαι η μελωδία σου να είναι τόσο όμορφη και τόσο γλυκιά... και καλύτερη εννοείται.

    Να είναι η ζωή σου πάντα γεματη με όμορφα, ζωντανά χρώματα και υπέροχες μελωδίες και πολύ όμορφα και επικοιδομητικά "ταξίδια"!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή